Sneeuwschool

Sneeuwschool

En geskied en gewandeld hebben wij.

BerichtjesPosted by Joris Wed, January 10, 2018 19:54:33
In de vaart der volkeren mengen de Zwitsers zich niet zo vaak. Vanop hun bergen kijken ze rustig toe hoe de rest van de wereld zich bezighoudt met wereldoorlogen, verdragsorganisaties of het gekende spelletje 'Wie heeft de grootste knop?'
Niet verwonderlijk dat ze veel tijd over hebben voor hun twee grootste passies: skiën en houten huisjes bouwen.

Deze ochtend mochten we eindelijk delen in hun eerste passie. De botten en ski's werden vlot - 't is te zeggen, vlot genoeg - aangedaan en gedragen. De weg naar de skilift bood meteen een eerste mogelijkheid tot oefenen. Wie de gladde afdaling kon afleggen zonder schuifpartij prees zich gelukkig. De anderen wreven eens over hun achterwerk en schuifelden dapper verder. De rode bak bracht iedereen in een mum van tijd tot op 2200m hoogte. We zweefden over het bos, speurend naar gemzen, tot we de boomgrens bereikten. Vanaf dat moment zagen we een prachtig wit landschap. De sneeuwval van de voorbije dagen gaf het skigebied een heerlijke deken. Omdat de foto's nog niet op deze laptop staan, moeten we het stellen met impressies van het internet:

De groepen werden ingedeeld en de eerste skiles ging onder schuchter zonnetje van start. Aantal ongelukken: 0. Aantal schuivers: onbekend. Aantal gelukkige Kleine Stanners: 55.

In de namiddag besloten we om na een welgekomen rust de tweede passie van de Zwitsers van naderbij te onderzoeken: houten huisjes bouwen. Enkel hout? Nee hoor. Sinds de drie biggetjes weten we dat een huis van stro een ridicuul idee is. Hout weerstaat redelijk maar heeft ook een breekpunt. Steen schijnt nogal solide te zijn. En dus bouwt men hier huisjes van steen en hout waar men het stro dan in stopt. Geen wolf maakt nog een kans.
Maar wat eens het huis gebouwd is? Je kan toch geen heel jaar skiën? Een indoorpiste moeten ze hier nog uitvinden. Dan maar houtsnijwerkjes maken om de wolfbestendige woonst te versieren: maskers, koeien, geitenherders, naamplaatjes, mazoutketels... U kan het zo gek niet bedenken of de Zwitsers beginnen als gek in dat hout te kerven. Het resultaat mag er wel zijn. We konden het deze middag met onze eigen ogen aanschouwen. Zwier nog wat oud gereedschap tegen de gevel en uw chalet is klaar. Het hoe en waarom van al deze materialen en decoraties is nu door uw kinderen gekend. U mag ze meteen ondervragen bij aankomst (-0,5pt/fout).

Omdat de foto's nog niet op deze laptop staan, moeten we het wederom stellen met impressies van het internet:
En dat doen ze hier dus de hele dag terwijl de rest van de wereld verder raast. Nee nee, in de vaart der volkeren zal de Zwitser zich niet snel mengen. Tenzij die volkeren een plekje voor hun goud en geld zoeken natuurlijk. Maar dat is een ander verhaal.

Tot morgen!

PS: Hopelijk zijn er dan al wat foto's tot op deze laptop geraakt. We hebben eerst een oplader voor die laptop moeten zoeken. (Dank u, meester Stef van Wilrijk.) Dat leek ons even belangrijker...