Sneeuwschool

Sneeuwschool

En geen opzoekwerk deden wij.

BerichtjesPosted by Joris Sat, January 13, 2018 21:32:11
Maar toch zijn we er rotsvast van overtuigd dat we u velerlei interessante kennis over de plaatselijke fauna kunnen geven.

De alpenkauw
Wat men noemt een cultuurvolger. Waar de mens opduikt en helaas ook rommel achterlaat, ziet deze vogel zijn kans schoon. Een gratis maaltijd zou ook u niet afslaan.

De gems
Gemzen werden in de jaren '60 uitgevonden. Na de invoering van de kabelbaan regende het al snel klachten van verveelde toeristen. Men was weliswaar tevreden dat men de reis van 1600m naar 2400m op slechts drie minuten i.p.v. drie uur kon maken, maar wat een vervelende drie minuten. De Zwitserse biologen gingen meteen aan de slag en creëerden de gems. Een soort minihert met de behendigheid van het Chinese staatscircus. Het werd een enorm succes. De populatie groeide tot groot jolijt van de liftgebruikers. Om overbevolking tegen te gaan werd in 1973 het gemzenstoofpotje uitgevonden.
De steenbok
Een bok die steen eet. Of een steen die op een bok lijkt. Eén van de twee.

De mol
Venijnig dier dat deze namiddag probeerde het monispel te saboteren. Natuurkundig onderzoek wees uit dat er in elke klas maar liefst twee aanwezig waren.
Het sneeuwkonijn
Daar lopen er hier veel van rond hoor. Zelfs in het donker.
De wolf
Hier zitten wolven. Maar dat vinden jullie in België waarschijnlijk plots niet meer zo speciaal. Gelukkig kregen jullie recent nog nuttige tips om uw woning te beveiligen.
De steenarend
zie steenbok

Les Vaches d'Hérens
Een ras van koeien typisch voor deze streek. In de kuddes op de Alpenweiden vechten de dames onderling uit wie de matriarch wordt. Deze 'combats des reines' worden hier in de lente gehouden met enorm veel toeschouwers.
Normaal staan die dieren hier 's winters op stal maar nu liepen er toch op de piste rond zeker? We konden zelfs met twee ervan op de foto.
Zo. En nu maken dat ik genoeg voorsprong heb tegen dat juf Elke dit leest. Zij loopt én skiet sneller...

Tot morgen. Hopelijk...




En op de webcam stonden wij.

BerichtjesPosted by Joris Sat, January 13, 2018 20:28:30
Succes! Dank aan de mensen die geduldig bleven kijken. Jullie zijn vast ook fan van de Winterbeelden op één.


En avondwandelen gaan wij.

BerichtjesPosted by Joris Sat, January 13, 2018 19:01:08
Beste thuisfront,

houdt u het komende anderhalf uur onderstaande webcam in de gaten? (Kan ook en misschien beter via zinal.ch -> en direct -> webcam -> Zinal Vieux village.)
Hier zullen wij straks voorbij wandelen. U kan ons herkennen aan onze gekleurde lampjes. We weten niet juist wanneer deze webcam een foto verandert maar u weet maar nooit. Ziet u een groep met fakkels: dat zijn wij niet. Dat zijn die pyromanen van De Ark uit Wilrijk. Sympathieke mensen hoor, maar met al die houten huisjes hier zijn we liever voorzichtig. En die fakkels passen niet in onze bagage.
Op hoop van zegen!

Lukt het niet? We geven u alvast een impressie van de wandeling:

'Meester, moet ik mijn zonnebril opzetten?'
'Amai, dat is hier koud.'
'Is het nog ver?'
'Brrrrr.'
'Meester, ik ben mij vergeten insmeren.'
'Toch frisjes hier.'
'Ik vind het heel mooi hoor. Maar is het nog ver mooi?'
'Voel jij je tenen nog?'
'Welke ster is dat?'
'En de die?'
'En die daar?'
'U weet niet veel over sterren he, meester?'
'Zijn we er al? Ik kreeg het net warm.'

Later op de avond zijn we er weer met boeiende weetjes uit de dierenwereld. Tot dan!






En gekaiserwettert hebben wij.

BerichtjesPosted by Joris Fri, January 12, 2018 18:45:46
Waar waren we gebleven? Ach ja, dat zalig weer alhier. Dit weertype kreeg vandaag op het wereldwijde web een 8/10. We kunnen een punt aftrek begrijpen omwille van die koppige wolkjes die rond de kop - excuseer, het hoofd - van de Weisshorn bleven hangen. Waarom er nog een punt in mindering werd gebracht blijft voorlopig een raadsel. Voorlopig. Want morgen geeft men een score aan van 10/10. Wat gaat dat geven!? Kabouters die het aperitief opdienen? Elfjes die na het skiën een voetmassage verzorgen? Gemzen die Edelweiss mekkeren? We zijn alvast benieuwd.
Het ziet er dus wel naar uit dat we morgen te maken krijgen met het zogenaamde Kaiserwetter. Vanuit heel Europa stromen de postkaartfotografen reeds toe en iedereen oefent hier zijn of haar beste selfiegezicht.

Wie wil weten wat Kaiserwetter nu precies is kan een postkaartje bekijken of de Duitse uitleg hieronder lezen (Kies maar wat u het beste uitkomt.):

Kaiserwetter rsp. (berlinisch:) Königswetter ist eine umgangssprachliche Redensart und bedeutet „sonniges Wetter“ bei tiefblauem, wolkenlosem Himmel.

Der Ursprung dieser Redensart wird sowohl mit Bezug auf Kaiser Franz Joseph I. von Österreich als auch auf den deutschen Kaiser Wilhelm II. behauptet.

Kaiser Franz Joseph I.

Laut dem von Hermann Paul herausgegebenen Deutschen Wörterbuch sowie laut Duden geht diese Redensart ursprünglich auf den meist strahlenden Sonnenschein am 18. August, dem Geburtstag Kaiser Franz Josephs I. von Österreich (1830–1916), zurück. Seinen Geburtstag feierte der Monarch in der Regel in Bad Ischl.

Kaiser Wilhelm II.

Laut dem von Karl Friedrich Wilhelm Wander herausgegebenen Deutschen Sprichwörter-Lexikon ist die Redensart dadurch sprichwörtlich geworden, dass in der Regel bei nationalen Festen, bei denen der deutsche Kaiser Wilhelm II. (1859–1941) erschien, schönes Wetter gewesen sei.

Dat is voor iedereen duidelijk? Gewoon mooi weer dus.

Maar wat een toepasselijke naam! Wij genieten van het Kaiserwetter met zicht op de Couronne Impériale. Wie wil weten wat de Couronne Impériale is, kan de Franse uitleg hieronder lezen of naar de foto's kijken (Kies maar wat u het beste uitkomt.):

Ce sont cinq sommets de plus de 4 000 m d'altitude qui forment une ceinture de hauts sommets que l'on appelle la « couronne impériale » : le Weisshorn (4 505 m), le Zinalrothorn (4 221 m), l'Ober Gabelhorn (4 063 m), le Cervin (4 478 m) et la Dent Blanche (4 356 m).

zicht vanuit het skigebied

zo zien we de Matterhorn (Cervin / die van de Toblerone) uit de skilift
dit is ook een mooie foto

Enfin, hoge bergen dus. Tot een stevige 4500m. We kunnen dus wel zeggen dat we hier met open mond kunnen gapen naar het dak van de Alpen. En begin alstublieft niet over de Mont Blanc. Iedereen weet dat die niet echt bestaat maar bedacht en geknutseld werd door de Franse toeristische dienst, in samenwerking met Dekzeilen Luc De Jonghe uit Vrasene en de tekenacademie van Kontich.

Wij maken ons op voor het optreden van Reini en gaan dan goedgezind slapen zodat we fris en monter onze keizerlijke dag kunnen aanvatten.
Tot morgen!

ps: Nog wat willekeurige foto's om de vertraging goed te maken. Uw kind nog niet tegengekomen? Geen paniek. We telden er zonet nog 55.






En geüpload hebben wij.

BerichtjesPosted by Joris Fri, January 12, 2018 14:09:19
Wanneer u op de foto klikt verschijnt er een (iets) grotere versie onderaan. Dit is een voorlopige en vrij willekeurige selectie. Na de sneeuwschool kan u alles verkrijgen via usb.
Zo meteen gaan de moni's de kinderen vanalles bijleren over sneeuw. Dat ligt hier toch genoeg. Wij gaan ons even verdiepen in de meteorologie en hopen u in de vooravond opnieuw te contacteren en te verblijden met onze weerkundige inzichten. Alvast een zicht op het weer van vandaag om u jaloers te maken:


En gesneeuwpret hebben wij.

BerichtjesPosted by Joris Thu, January 11, 2018 20:34:19
U zal vandaag iets meer moeite moeten doen, namelijk: de bijlage openen. Het heeft ons ook moeite gekost.

Het ene plezier is het andere waard. Over plezier gesproken: dat hebben we hier in overvloed!

Het bestand in Word...
of pdf...


En geskied en gewandeld hebben wij.

BerichtjesPosted by Joris Wed, January 10, 2018 19:54:33
In de vaart der volkeren mengen de Zwitsers zich niet zo vaak. Vanop hun bergen kijken ze rustig toe hoe de rest van de wereld zich bezighoudt met wereldoorlogen, verdragsorganisaties of het gekende spelletje 'Wie heeft de grootste knop?'
Niet verwonderlijk dat ze veel tijd over hebben voor hun twee grootste passies: skiën en houten huisjes bouwen.

Deze ochtend mochten we eindelijk delen in hun eerste passie. De botten en ski's werden vlot - 't is te zeggen, vlot genoeg - aangedaan en gedragen. De weg naar de skilift bood meteen een eerste mogelijkheid tot oefenen. Wie de gladde afdaling kon afleggen zonder schuifpartij prees zich gelukkig. De anderen wreven eens over hun achterwerk en schuifelden dapper verder. De rode bak bracht iedereen in een mum van tijd tot op 2200m hoogte. We zweefden over het bos, speurend naar gemzen, tot we de boomgrens bereikten. Vanaf dat moment zagen we een prachtig wit landschap. De sneeuwval van de voorbije dagen gaf het skigebied een heerlijke deken. Omdat de foto's nog niet op deze laptop staan, moeten we het stellen met impressies van het internet:

De groepen werden ingedeeld en de eerste skiles ging onder schuchter zonnetje van start. Aantal ongelukken: 0. Aantal schuivers: onbekend. Aantal gelukkige Kleine Stanners: 55.

In de namiddag besloten we om na een welgekomen rust de tweede passie van de Zwitsers van naderbij te onderzoeken: houten huisjes bouwen. Enkel hout? Nee hoor. Sinds de drie biggetjes weten we dat een huis van stro een ridicuul idee is. Hout weerstaat redelijk maar heeft ook een breekpunt. Steen schijnt nogal solide te zijn. En dus bouwt men hier huisjes van steen en hout waar men het stro dan in stopt. Geen wolf maakt nog een kans.
Maar wat eens het huis gebouwd is? Je kan toch geen heel jaar skiën? Een indoorpiste moeten ze hier nog uitvinden. Dan maar houtsnijwerkjes maken om de wolfbestendige woonst te versieren: maskers, koeien, geitenherders, naamplaatjes, mazoutketels... U kan het zo gek niet bedenken of de Zwitsers beginnen als gek in dat hout te kerven. Het resultaat mag er wel zijn. We konden het deze middag met onze eigen ogen aanschouwen. Zwier nog wat oud gereedschap tegen de gevel en uw chalet is klaar. Het hoe en waarom van al deze materialen en decoraties is nu door uw kinderen gekend. U mag ze meteen ondervragen bij aankomst (-0,5pt/fout).

Omdat de foto's nog niet op deze laptop staan, moeten we het wederom stellen met impressies van het internet:
En dat doen ze hier dus de hele dag terwijl de rest van de wereld verder raast. Nee nee, in de vaart der volkeren zal de Zwitser zich niet snel mengen. Tenzij die volkeren een plekje voor hun goud en geld zoeken natuurlijk. Maar dat is een ander verhaal.

Tot morgen!

PS: Hopelijk zijn er dan al wat foto's tot op deze laptop geraakt. We hebben eerst een oplader voor die laptop moeten zoeken. (Dank u, meester Stef van Wilrijk.) Dat leek ons even belangrijker...







En geïnstalleerd zijn wij

BerichtjesPosted by Joris Tue, January 09, 2018 20:31:15
Hehe, dat was me het dagje wel.

U kan zich ongetwijfeld nog herinneren hoe u gisteren rond 17u zwaaide naar uw kleine grote spruit, op weg naar de bergen. Vandaag rond 17u was die spruit dan eindelijk geïnstalleerd op de kamer in het hotel tussen die bergen. Een mooi etmaal ertussen dus.

We zullen onze 24 uren overlopen aan de hand van enkele alliteraties, als ware het Suske en Wiske-albums.

De olijke overstap

In Brussel-Zuid stapten we vlot en blijgezind - die paar traantjes waren reeds opgedroogd - over op onze slaaptrein. Twaalf wagons vol kinderen en zenuwen. We schommelden via Leuven en Luik naar de grens met Duitsland. Magen werden gevuld, spelletjes gespeeld en zenuwen weggelachen. Vlotjes.

Marc de machinist

Kent u Marc? Nee? Wij wel.
Wat een sympathieke kerel is me dat. In het station van Aken werd onze Belgische locomotief losgekoppeld (in stilstand uiteraard) om plaats te ruimen voor de erg mooie locomotief van Euro-Express. De treinliefhebbers onder ons werden verwend. Temeer omdat de bestuurder van de vorige trekker ons even kwam groeten. Hij kon toch niet voorbij aan al die enthousiastelingen uit zijn eerste wagon? Marc poseerde voor de foto, gaf high-fives en verzorgde live commentaar tijdens het aankoppelen van de nieuwe machine. We waren op slag fan. Wat fijn dat hij ons ook op de terugreis van Aken tot Brussel op sleeptouw zal nemen.

De ruime Rijn

In Duitsland was het stilaan tijd om de oogjes te sluiten. Niet dat we vinden dat het daar niet interessant of mooi is. Het werd simpelweg een beetje laat. Ogen die toch nog even openbleven konden zien dat de overvloedige regen en sneeuw van de laatste dagen hun weg gevonden hadden naar de Rijn. Lantaarnpalen die tot de helft onder water stonden gaven de toch al mooie skyline van Keulen een surreëel tintje. Op onze spoorwegberm hadden we geen last van de vochtigheid. Enkel de schokkende, luidruchtige trein zorgde voor een lichte slaap. De nieuwe wissel, weer een mooie locomotief trouwens, en de felle verlichting in het station van Basel hielpen ook niet echt. Maar kom, de eindhalte kwam in zicht...

De charmante civiele bescherming

Enkele minuten voor aankomst in Sierre kregen we het goede (U leest het goed.) nieuws: we mochten nog niet richting Zinal rijden. Door de sneeuwval van de voorbije nacht (50cm in Zinal, 100cm op de top) waren de wegen nog niet voldoende geruimd en de wind en hogere temperatuur vergrootten het lawinegevaar. De bergwacht moest dus vol aan de bak. Op zulke momenten ben je blij dat men geen risico's neemt en kan dat beetje wachten er wel bij. In de sporthal wachtte de civiele bescherming ons op. Thee, koffie, water, ijsthee, fruitrepen, koekjes, chocolade én een glimlach. Gratis! Dat de koffie niet te drinken was, is ze vergeven. Een gegeven kop kapt men niet in het paard. Of zoiets.
We speelden wat spelletjes aan tafel en wandelden tot aan de Rhône om de tijd te vullen. Ergens in ons achterhoofd doemde het beeld van veldbedjes in een sporthal reeds op. De lokale pers kwam zelfs nog even langs. (Ook onze lokale pers toonde interesse. Leest u morgen de GVA maar bij de kapper.) Gelukkig kwam rond de middag het verlossende bericht dat de weg vanaf 15u vrij én veilig zou zijn. Maar men liet ons niet gaan zonder middageten. De civiele beschermers doken met enthousiasme in hun keuken en stuurden ons na een bord spaghetti met een verse gratis glimlach de baan op. Waarvoor nogmaals onze grote dank.

De nakende nacht

Wat zal die welkom zijn! En daarna, die eerste echte dag hier. De sneeuw is gevallen, laat het zonnetje nu maar komen. Dat ze maar een voorbeeld neemt aan al onze zonnetjes hier...

Tot morgen!

ps: Meer foto's vanaf morgen. We hebben hier eerst de ski's geregeld. Dat leek ons even belangrijker.





« PreviousNext »